Flet

Flet jest jednym z najstarszych instrumentów muzycznych. Wykształcił się z prymitywnych piszczałek wykonanych z kości, kłów zwierzęcych, później trzciny i drewna. Wyniki odkryć archeologicznych na całym świecie wskazują, że prawzory fletu znano już w epoce kamienia. Instrumenty te służyły prawdopodobnie celom magicznym, lub miały zastosowanie podczas polowań, pełniąc funkcję sygnałów porozumiewawczych. Znany był także ludom epoki starożytnej: Chińczykom, Egipcjanom, Grekom, stanowiąc ważny element ich kultury muzycznej. Na przestrzeni wieków konstruktorzy zaczęli udoskonalać jego kształty i dodawać nowe elementy. Ostateczna konstrukcja fletu została przyjęta dopiero w XIXw. dzięki modyfikacjom T. Boehma. Przyczynił się do ulepszenia mechanizmu klapowego oraz zastosował otwory boczne o większej średnicy, rozmieszczone zgodnie w wymogami akustyki. Jego udoskonalenia stosowane do dziś, stały się podstawą konstrukcji nowoczesnych fletów poprzecznych. Flet posiada przepiękne brzmienie o bogatych walorach kolorystycznych. W niższych rejestrach posiada barwę miękką i łagodną, natomiast w wyższych – bardziej wyrazistą i ostrą. Ze względu na szerokie możliwości techniczne, jak i wyrazowe instrument ten znajduje wszechstronne zastosowanie w muzyce solowej, kameralnej oraz symfonicznej. Niekiedy także występuje w muzyce rozrywkowej i jazzowej.